Voor verzamelaars is het bezitten van iets unieks vaak een doel op zich.
En dat is in het ene verzamelgebied lastiger dan het andere.
In het geval van een massaproduct als Märklin Sprint, om maar wat te noemen, is het niet makkelijk om iets unieks te bemachtigen.
Prototypes, originele ontwerp- en werktekeningen, negatieven en reclame materiaal zijn schaars want vaak verloren gegaan. Sprintspul in originele verpakking en in mint condition zijn de meer algemene en gewilde verzamelobjecten.
Kunstverzamelaars hebben het al een stuk eenvoudiger wat dat betreft: veel kunstwerken zijn uniek
en je hebt vooral heel veel geld nodig om iets bijzonders te bezitten.
Het werk van Andy Warhol is, ondanks het reproduceerbare karakter, goud waard.
Maar zijn werk is met name veel waard omdat hij de eerste kunstenaar was die van kunst een massaproduct maakte*.
Toch is het Märklin Sprint Club Skylge gelukt om qua Sprint iets tamelijk unieks in haar bezit te krijgen.
Het gaat om deze twee stukken:
Het Sprint logo.
En die totaal ongeloofwaardige, stijf geënsceneerde foto van die hele blije racende familie met dat rare kereltje met die helm op z’n knar.
Originele drukplaten uit 1967 die werden gebruikt voor het drukken van catalogi en advertenties.
Het bijzondere setje werd al een tijdje aangeboden op Marktplaats en omdat niemand er kennelijk interesse in had, is uw geliefde Sprint club maar overgegaan tot de aankoop van dit unieke lot.
Tot slot nog wat afbeeldingen van Andy Warhol die in de ‘factory’ werkt aan ‘The Märklin Sprint Silkscreens’.
Reproducties van het werk zijn bij ons te koop.
Märklin Sprint Club Skylge 
Toch hebben mijn treinenvrienden genoeg mooie Marklin reclame lichtbakken op zolder boven de spoorbaan hangen, een winkelier kon die waarschijnlijk niet krijgen met alleen Marklin Sprint. Je zou een bezoek aan Intermodellbau in Dortmund (in april) moeten plannen voor Sprint hebbedingetjes, al weten die handelaren vaak wel goede prijzen te vragen.
De speelgoedwinkels hier hadden, zover ik het me herinner, ook geen Marklin sprint. Ze hadden Fleischmann, daar hadden wij dus ook een racebaan van. Die vonden we als kinderen niet zo leuk, de ene auto reed merkbaar sneller, pinions gingen steeds los op de motoras en als alles het wel deed waren de banden of slepers weer kapot. Dan vonden we de treinbaan en Lego veel leuker!
LikeLike
Dag Frank,
Dank voor je bericht.
Er bestaan Märklin Sprint lichtbakken, ik heb daar foto’s van,
maar ze zijn zeldzaam.
Sprint werd ook in NL verkocht, lees dit blogbericht:
Vermoedelijk had Merckelbach in Amsterdam het ook, en soms kom je op folders en verpakkingen van Sprint weleens stickertjes en stempels tegen van NL speelgoed handelaren.
Maar het zal niet enorm geweest zijn allemaal.
Ik heb weleens gehoord dat 50% van het Märklin racebaanspul naar Scandinavië geëxporteerd werd.
Tsja en Fleischmann. Het is oerdegelijk materiaal, maar soms denk ik dat kinderen er gewoon iets te jong voor zijn om de wagentjes goed te onderhouden en het spel goed onder de knie te krijgen.
Het lijkt toch meer geschikt voor grote kinderen.
We gaan het tot op de bodem uitzoeken allemaal.
Hachelijk ?
LikeLike